Ταξίδι 7.000 χλμ. με ένα Renault 4 σαράντα ετών
Δεν ήταν ένας αγώνας. Δεν ήταν μια πρόκληση ενάντια στο χρόνο. Ήταν μια υπόσχεση που δόθηκε στο δρόμο. Ο Afro Ferrari ξεκίνησε από την Ιταλία με ένα συγκεκριμένο όνειρο: να φτάσει σε δύο αρχαιολογικούς χώρους στις όχθες του Ευφράτη, εκεί όπου ο Δυτικός κόσμος σβήνει και αρχίζει η κοιτίδα της ιστορίας, η Μεσοποταμία. Μαζί του, μόνο ένα Renault 4 σαράντα ετών, ένας κινητήρας γεμάτος αναμνήσεις και ένας προορισμός: η Ανατολή.
Αυτό που έπρεπε να είναι ένα ταξίδι μετατράπηκε σε μια περιπέτεια της ψυχής. Αφού διέσχισε τη Σλοβενία, το ταξίδι άρχισε να παίρνει πραγματικά ανάσα στην Κροατία: οι σμαραγδένιες λίμνες του Plitvice, οι καταρράκτες που έχουν μείνει παγωμένοι στο χρόνο, η πρώτη γεύση της ειρήνης, που προηγείται κάθε μεγάλης αλλαγής.
]]>
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ…
Στη συνέχεια, η λεπτή γραμμή των συνόρων με τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη: καμπαναριά που γίνονται μιναρέδες, η Ευρώπη που σιγά-σιγά μετατρέπεται. Το Σεράγεβο, με τα τραύματά του ακόμα ορατά και την εξαιρετική του αξιοπρέπεια. Στο Μόσταρ, με το Stari Most που δεν είναι μόνο μια γέφυρα, αλλά ένα μήνυμα: μπορεί να πέσεις, αλλά πρέπει πάντα να σηκωθείς ξανά.
Το Μαυροβούνιο και η Σερβία κυλούν σαν μια μακριά ανάσα. Η Βουλγαρία ψιθυρίζει: το Μοναστήρι της Ρίλα, το Πλόβντιβ και το ρωμαϊκό θέατρό του γίνονται στάσεις ενός κοσμικού προσκυνήματος προς κάτι πιο βαθύ.
Η είσοδος στην Τουρκία είναι ένα αόρατο κατώφλι. Το φως αλλάζει, τα βλέμματα αλλάζουν. Το Renault 4 γίνεται μια μικρή διασημότητα: χαμόγελα, χέρια που εκτείνονται, προσφέροντας σάντουιτς. Η τουρκική φιλοξενία εκπλήσσει και αφοπλίζει.
Στην Κωνσταντινούπολη αντιλαμβάνεσαι φυσικά το όριο μεταξύ δύο κόσμων. Δεν είναι μια πόλη: είναι ένα εσωτερικό πέρασμα. Αφού διασχίσεις τον Βόσπορο, η ανατολή ανοίγει απέραντους και σιωπηλούς χώρους. Στο άπειρο λευκό του Tuz Golu, της αλμυρής λίμνης, το Renault 4, ακινητοποιημένο σε αυτόν τον καθρέφτη του ορίζοντα, φαίνεται να κατανοεί το μεγαλείο της στιγμής.
Αλλά ο δρόμος, μερικές φορές, απαιτεί σεβασμό. Ένας κινητήρας που δεν λειτουργεί πλέον στο 100% αναγκάζει την επιλογή εγκατάλειψης του σχεδίου να φτάσει το ταξίδι έως τη Μεσοποταμία. Αλλαγή πορείας, αλλά όχι ήττα. Ένα μάθημα.
Η παράκαμψη οδηγεί στην Καππαδοκία, στο Goreme. Σπίτια σκαμμένα στο βράχο, καμινάδες νεράιδων, χιλιετίες σιωπής. Εδώ είναι που το ταξίδι βρίσκει το συναισθηματικό του κέντρο. Η συνάντηση με τον Memo Menez, η αυθόρμητη φιλία, είναι οι λεπτομέρειες που μετατρέπουν ένα ταξίδι σε ανθρώπινη εμπειρία.
Λίγο αργότερα, κοντά στο καραβανσεράι του Sultanhani, μια άλλη συμβολική συνάντηση με τον Richard, τον Αμερικανό μοτοσυκλετιστής που ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο. «Δεν έχει σημασία πόσο μακριά πας. Σημασία έχει ότι ο δρόμος μπροστά σου δεν τελειώνει ποτέ». Μια φράση που μένει χαραγμένη περισσότερο από οποιαδήποτε πινακίδα στο δρόμο.
Τροία, Canakkale, το πέρασμα προς την Ευρώπη. Στη συνέχεια, τα Μετέωρα, ένας τόπος αιωρούμενος ανάμεσα στον ουρανό και τα βράχια, όπου λαμβάνεται μια άλλη σοφή απόφαση η επιστροφή δια θαλάσσης.
Ακολουθήστε το MotorOne.gr στο Google News για άμεση και έγκυρη ενημέρωση!
Οι απόψεις που εκφράζονται στα σχόλια των άρθρων δεν απηχούν κατ’ ανάγκη τις απόψεις της ιστοσελίδας μας, το οποίο ως εκ τούτου δεν φέρει καμία ευθύνη. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πηγή, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.
